Είναι αργά για δάκρυα, Φώφη…

Της Κατερίνας Ακριβοπούλου

Όχι ότι δεν φαίνονταν από την αρχή τα συμπτώματα της θνησιγένειας, αλλά το ότι το «μαγαζί» σχεδόν θα έκλεινε πριν από τα επίσημα εγκαίνια πιθανότατα ξάφνιασε και τους πλέον επιφυλακτικούς. Το Κίνημα Αλλαγής δεν κατόρθωσε ούτε κίνημα να γίνει ούτε κάποιο ψήγμα αλλαγής να κομίσει, παρά μόνο την αλλαγή του… ΑΦΜ.

Η Φώφη Γεννηματά εμφανίστηκε εξαρχής ως βασίλισσα, χωρίς βασίλειο όμως, αφού προηγουμένως είχε «συνωμοτήσει» με τον Σταύρο Θεοδωράκη να μεταφέρουν, ερήμην των στελεχών τους κιόλας, τις σφραγίδες των ήδη διαλυμένων φορέων τους. Πλαισιωμένοι από πρόσωπα λιποβαρή ως προς το πολιτικό τους εκτόπισμα, συναθροίστηκαν στον περίβολο της κεντρικής πολιτικής εξουσίας με την κεκτημένη αλαζονεία του κάποτε μεγάλου που αρνείται να παραδεχτεί πόσο μικρός είναι. Ομως με υλικά κατεδάφισης δεν οικοδομούνται παρά μόνο ερείπια…

Με το νεοφιλελεύθερο πρόσημο να διαπερνά κάθε λόγο και να διατρέχει κάθε πολιτική πράξη, πολιτεύονται συστηματικά με όρους που τους κατατάσσουν σε συνιστώσα της Νέας Δημοκρατίας, εμποτισμένοι όλοι τους από το αντιΣΥΡΙΖΑ δηλητήριο. Πίστευαν ίσως ότι έτσι θα αντλήσουν ερείσματα από τη δεξαμενή των δυσαρεστημένων νεοφιλελεύθερων που δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι την ακροδεξιά στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη και την υποταγή του στη γραμμή Σαμαρά. Φυσικό επακόλουθο -προβλέψιμο ακόμη και για μια στοιχειώδη πολιτική των πραγμάτων ανάλυση-, η πλήρης αιχμαλωσία στο δεξιό στασίδι.

Μια αιχμαλωσία που αποκαλύφθηκε ανάγλυφη στη Βουλή κατά την πρόσφατη συζήτηση για την Προκαταρκτική αναφορικά με το σκάνδαλο Novartis. Το άκυρο της Φώφης Γεννηματά και του Σταύρου Θεοδωράκη επικύρωσε την ομηρία και κατέστησε τον Ευάγγελο Βενιζέλο κυρίαρχο του παιχνιδιού.

Τώρα έχει απέναντί της και τον -μέχρι πρότινος εταίρο- Σταύρο Θεοδωράκη και το θωρηκτό της διάλυσης του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, τον οποίο δεν τολμά ούτε καν στη σκέψη να διαγράψει.

Επιμύθιο: Είναι αργά για δάκρυα, Φώφη. Ο καθένας διαγράφει την πορεία του με βάση τα κυβικά του, το βάρος του και τα βαρίδια του…

Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 40 της εφημερίδας «Νέα Σελίδα», 11/3/2018