Συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου και η οικολογία(Στεφ.Σταμέλλου)

Σχολιάζαμε προχθές με τον Σταμάτη, με λίγο χιούμορ, την μαρξιστική αντίληψη για την οικονομία της συγκέντρωσης και της συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, αυτό που συμβαίνει διαρκώς στο σημερινό σύστημα της ελεύθερης αγοράς. Η συγκέντρωση και η συγκεντροποίηση είναι δύο διακριτές αλλά αλληλένδετες διαδικασίες που περιγράφουν πώς το κεφάλαιο μεγαλώνει και αλλάζει δομή στον καπιταλισμό.

Αρχηγικά κόμματα ή κόμματα με σαφή ιδεολογική ταυτότητα;

Ένα από τα χαρακτηριστικά της σημερινής πολιτικής ζωής στην Ελλάδα είναι η εμφάνιση αρχηγικών κομμάτων. Κόμματα που γεννιούνται γύρω από ένα πρόσωπο, μια δημοφιλία, μια συγκυρία ή μια κοινωνική αγανάκτηση. Ο αρχηγός γίνεται το μήνυμα, το πρόγραμμα, η προσδοκία και, πολλές φορές, ο ίδιος ο λόγος ύπαρξης του κόμματος. Δεν χρειάζεται να πούμε ονόματα νομίζω.

Αριστερά και δεξιά: Ποιος θυμάται πια τι σημαίνουν;

 Οι παλιές πολιτικές διαχωριστικές γραμμές, ο λαϊκισμός και η νέα πολιτική γεωγραφία. Ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος και ο πολιτικός επιστήμονας Κωνσταντίνος Σαραβάκος αναλύουν τι σημαίνει σήμερα να είσαι αριστερός ή δεξιός.

«Tο βασικό ερώτημα δεν είναι αν η αριστερά και η δεξιά πέθαναν αλλά αν, μέσα σε έναν κόσμο που άλλαξε τόσο γρήγορα, οι λέξεις έμειναν ίδιες ενώ το περιεχόμενό τους μεταμορφώθηκε». Εικονογράφηση: Ατελιέ LIFO

Μιά Αντιπαράθεση σκέψεων mεταξύ του Καθηγητή Ιωαννίδη και του Καθηγητή Λουδοβίκου. Σκέψεις και προτάσεις γιά την Ελληνική Κοινωνία.

Μειωμένες προσδοκίες και πολιτικός μαρασμός (Ν.Σεβαστάκη)

Ζούμε πια σε μια κοινωνία που δεν πράττει, ενώ, σε μεγάλο βαθμό, γνωρίζει περισσότερα από ποτέ για τον εαυτό της αλλά και για τον κόσμο γύρω της.

Αν ψάξουμε τις συνηθισμένες της εκδοχές, κοινωνία μειωμένων προσδοκιών είναι εκείνη στην οποία κάποιες παλιές δόξες ξεφτίζουν δίχως να ενθρονίζεται κάτι άλλο και ισχυρό στη θέση τους.

Ποιος θα κερδίσει τη σιωπηλή πλειοψηφία στις κάλπες;

Η πολιτική σκηνή εισέρχεται σε νέα φάση, με την εμφάνιση καινούργιων κομμάτων, ρευστότητα στον χώρο της αντιπολίτευσης και το κρίσιμο ερώτημα αν οι απογοητευμένοι και απόντες ψηφοφόροι θα επιστρέψουν στις κάλπες να παραμένει.

Η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται σε αναζήτηση ή και σε σύγχυση σχετικά με «τα θέλω της», ακόμη και αν τα μνημόνια βρίσκονται ήδη, εδώ και οκτώ χρόνια, πίσω μας.

Το νέο πολιτικό σκηνικό ( Σαράντη Μιχαλόπουλου )

 ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

Έχω άδικο να είμαι απαισιόδοξος ; 

Αιχμές Καραμανλή για δημοκρατία και θεσμούς / Μηνύματα για υποκλοπές, δικαιοσύνη και τουρκικές προκλήσεις

Την πρώτη του δημόσια παρέμβαση μετά την απουσία του από το πρόσφατο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας πραγματοποίησε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, επιλέγοντας να στείλει πολλαπλά πολιτικά μηνύματα τόσο για την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας όσο και για τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά.

Διεθνής διασυρμός για Ελλάδα: Η Kovesi καταγγέλλει «στημένη» διάταξη για να γλιτώνουν βουλευτές – Άγρια σύγκρουση με Φλωρίδη

«Καθήκον μας πρέπει να είναι η οικοδόμηση μιας κουλτούρας ειρήνης, αντί της κουλτούρας βίας»

Δημοσκόπηση ALCO: Ανύπαρκτο το Κράτος Δικαίου λένε οι πολίτες...

 

Τι είναι η πατρίδα μας; Mην είναι οι φρεγάτες και τα Rafale;..(από το tvxs)

Ένα «αριστερό Ποτάμι»; Το μανιφέστο Τσίπρα και το στοίχημα της επιστροφής

 Ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος και ο καθηγητής Πολιτικής Συμπεριφοράς, Γιάννης Κωνσταντινίδης, αναλύουν τη στόχευση, το timing και τις προοπτικές του εγχειρήματος επιστροφής του πρώην πρωθυπουργού στην κεντρική πολιτική σκηνή.

 Ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε, για πολλούς, το σύμβολο μιας πολιτικής ανατροπής. Για άλλους, η προσωποποίηση μιας χαμένης ευκαιρίας. Και για αρκετούς, κάτι ενδιάμεσο: μια υπενθύμιση ότι η πολιτική δεν είναι ποτέ τόσο απλή όσο φαίνεται στις πλατείες και στα συνθήματα. Εικονογράφηση: izoldie/ LiFO

Σειρά τώρα έχει η σοσιαλδημοκρατία…(Στεφ.Σταμέλλου)

Δεν ξέρω πόσοι συμμετέχετε αυτή την περίοδο σε συζητήσεις για το τι μέλει γενέσθαι στην πολιτική σκηνή. Όλοι πιστεύω. Η επικρατούσα άποψη νομίζω είναι: σειρά τώρα έχει η Σοσιαλδημοκρατία. Η ΝΔ, και το στυλ διακυβέρνησής της, έφτασε στα όρια της κατάρρευσης. Για τα δεδομένα του συστήματος χρειάζεται ριζική ανασυγκρότηση. Άρα μένουμε στο σύστημα με τη Σοσιαλδημοκρατία και -ελπίζουμε- με την Πολιτική Οικολογία στη Βουλή ξεπερνώντας το 3%. [Αυτό είναι προσωπική προσδοκία και επιθυμία…]

 

« Η επάνοδος του Αλέξη Τσίπρα » (Σαράντη Μιχαλόπουλου)

 

Η επάνοδος του Αλέξη Τσίπρα στο πολιτικό προσκήνιο είναι γεγονός. Και αυτό απασχολεί ήδη έντονα την κοινωνία. Άλλους θετικά, διότι περιμένουν από αυτόν να αλλάξει τα πολιτικά δεδομένα, και άλλους αρνητικά, διότι θυμούνται κυρίως τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης (2015), στον οποίο δεν έγιναν και λίγα.

Yποκλοπές: « Όχι στην περαιτέρω διερεύνηση από τον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου »

 

« Χωρίς έναν συγκροτημένο πόλο απέναντι στην δεξιά, η συζήτηση περί εναλλακτικής γίνεται θεωρητική άσκηση » ( Στεφ.Σταμέλλου )

Τα γεγονότα και η ελληνική πραγματικότητα αναδεικνύουν με δραματικό τρόπο αυτό που όλοι αντιλαμβανόμαστε∙ ότι η χώρα βρίσκεται σε μια περίοδο ιστορικής καμπής και συρρίκνωσης. Συρρίκνωση δημογραφική, παραγωγική, κοινωνική, πολιτισμική. Οι ευθύνες της ΝΔ τεράστιες, χρειαζόμαστε κυβερνητική αλλαγή! ΝΑΙ! Ενώ όμως η πραγματικότητα πιέζει, οι πολιτικές δυνάμεις που δηλώνουν ότι φιλοδοξούν να κυβερνήσουν -εκτός της ΝΔ- δεν δείχνουν ικανές να συγκροτήσουν έναν αξιοπρεπή εναλλακτικό πόλο εξουσίας. Αντίθετα, καταναλώνονται σε ατέλειωτες συζητήσεις -κομματικά συνέδρια, FORUM κλπ- συζητήσεις θεμιτές, αλλά ατελέσφορες, που μοιάζουν περισσότερο με αυτοθεραπεία, παρά με προετοιμασία διακυβέρνησης.

Η εξέλιξη της θεωρητικής σκέψης και η ρευστότητα της πολιτικής σε μια μεταβατική κατάσταση (Στεφ.Σταμέλλου)

Μια επανεκκίνηση με ερωτήματα και αντιφάσεις (της Βασ.Σιούτη)

Ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει έτοιμος και επιχειρεί για άλλη μια φορά να απαντήσει στα ανοιχτά μέτωπα του παρελθόντος.

 

Κλιμακώνεται η πίεση σε όλα τα μέτωπα /Η κυβέρνηση εισέρχεται σε περίοδο έντονης πολιτικής πίεσης, χωρίς εμφανή διέξοδο.

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ από τον πόλεμο αποδείχθηκαν μικρά και προσωρινά. Η κυβέρνηση βρίσκεται στην πιο δύσκολη φάση της για πολλούς λόγους και δεν φαίνεται να υπάρχει δυνατότητα διαφυγής.

Με δυο λόγια, η κυβέρνηση αυτήν τη στιγμή μπαίνει σε μια σχεδόν τέλεια καταιγίδα και δεν ξέρει πως θα βγει από αυτήν.