Η έντονη συναισθηματική μου φόρτιση την ημέρα που σε ξεπροβοδίζαμε για το τελευταίο σου ταξίδι , δεν μου επέτρεψε να σου απευθύνω λίγα λόγια.
Έτσι , με την ευκαιρία του επικείμενου μνημοσύνου σου , γράφω αυτά τα λίγα λόγια ως αφιέρωμα στη μνήμη σου , πιστεύοντας ότι θα φθάσουν στον χώρο που βρίσκονται οι ψυχές των καλών ανθρώπων , όπου θα βρίσκεται σίγουρα και η δική σου.
Πως θα μπορούσα να ξεχάσω επίσης τα «μουσικά βράδια» που τραγουδούσαμε όλοι μαζί με την συνοδεία της κιθάρας σου , κυρίως σε τόνο ματζόρε που σου άρεσε , τραγούδια ωραίων εποχών.
Όσον αφορά στο «ποιόν» σου ως ανθρώπου , επειδή αναφερθήκανε εκτενώς όσοι μίλησαν ή έγραψαν για σένα , δεν θα μακρηγορήσω αλλά απλά θα σταθώ και θα τονίσω ότι ήσουν υπόδειγμα ταπεινότητας , εντιμότητας (ιδιαίτερα ως δήμαρχος) , δίκαιου , ευαίσθητου και εργατικού ανθρώπου. Αρετές που πέραν των άλλων εκτιμήθηκαν και συνέβαλαν στην εκλογή σου ως δημάρχου της πόλης μας.
Δυστυχώς , τα τελευταία χρόνια της ζωής σου χτυπήθηκες άδικα από την μοίρα στο θέμα της υγείας σου. Η ποιότητά σου ως ανθρώπου δεν δικαιολογούσε μια τέτοια «ανταμοιβή».
Στις βόλτες που σε συνόδευα , κατά το δύσκολο αυτό χρονικό διάστημα, προσπαθώντας να σε βοηθήσω όσο μπορούσα στην δύσκολη πορεία του δικού σου «Γολγοθά» , διαπίστωνα ότι σε «έχανα» μέρα με τη μέρα , μήνα με το μήνα , μέχρι που «χάθηκες» οριστικά στερώντας με από ένα πιστό και ανιδιοτελή φίλο.
Αισθάνομαι τυχερός που γίναμε από μικροί πραγματικοί φίλοι και πορευτήκαμε ως φίλοι μέχρι τέλους.
Η αγάπη και η έννοια μου για την Αγλαϊτσα και τα παιδιά σου , είναι δεδομένα και θα αποτελέσουν την συνέχεια της δικής μας φιλίας.
Μ’ αυτά τα λίγα , από καρδιάς λόγια , σε αποχαιρετώ χωρίς να σε ξεχνώ.… μέχρι να ξανανταμωθούμε.
Πέτρος Ν.Καράμπελας , Μάιος 2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου