Η λατινική situla είναι ένας κωδωνόσχημος κάδος που χρησιμοποιούνταν στη Μεγάλη Ελλάδα, ως μέρος των κτερισμάτων του τάφου, για να περιέχει το κρασί που ο νεκρός θα έπινε στο μακαρισμένο συμπόσιο που θα λάμβανε χώρα στη μετά θάνατον ζωή― σκηνικό που υποδηλώνει και η εικόνα πάνω στο αγγείο. Κάτω από μια πολύφυλλη κληματαριά γεμάτη καρπερά τσαμπιά με σταφύλια, τρεις συμποσιαστές ξαπλώνουν σε ένα μονό κρεβάτι: Ο Διόνυσος βρίσκεται στα δεξιά, κρατώντας τον θύρσο και ένα ρόδι, το σύμβολο της αθανασίας- ο Ερμής βρίσκεται στο κέντρο, με τον κηρύκειον στο ένα χέρι και τη διονυσιακή κούπα στο άλλο- στα αριστερά, ο Απόλλωνας κρατά ένα κλαδί δάφνης ενώ στρέφει το κεφάλι του προς τα πάνω. Μπροστά από το κρεβάτι υπάρχει ένα μικρό τραπέζι, φορτωμένο με φρούτα και λευκά ψωμιά και ένας κρατήρας όπου αναμειγνύονται κρασί και νερό. Ο τραγοπόδαρος Πάνας, ξαπλωμένος σε ένα χαλί, είναι μια παρουσία υποδεέστερη σε αυτό το συμπόσιο, στραμμένος προς τον νεαρό οινοχόο, ο οποίος του προσφέρει μια κερήθρα. Στο δεξιό άκρο της σκηνής, ένας αυλητής δημιουργεί ατμόσφαιρα σε αυτό το θεϊκό συμπόσιο με τους ήχους του διαύλου του... 4ος αι. π.Χ. Απουλία, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Μαδρίτη.
|