Ιπποκράτης (460-370 π.Χ)

Ο Ιπποκράτης γεννήθηκε στην Κω το 460 π.Χ., και σπούδασε ιατρική στο φημισμένο Ασκληπιείο της Κω. Αρχικά υπήρξε μαθητής του πατέρα του, κατόπιν του Ηρόδικου, του Γοργία, του ρήτορα Λεοντίνου και του Δημόκριτου του Αβδηρίτη. Μόλις εκπαιδεύτηκε, ξεκίνησε να ασκεί το επάγγελμα του ιατρού, γνωρίζοντας όμως πόσο βυθισμένοι στην άγνοια και στην πρόληψη βρίσκονταν οι άλλοι γιατροί της εποχής του, ξεκίνησε τα ταξίδια για να συμπληρώσει τη μόρφωσή του αλλά και να διαδώσει την πίστη του στον καθαρό αέρα, στο νερό και στον ήλιο.

Πραγματοποίησε επιστημονικά ταξίδια σε πολλές περιοχές, επισκεπτόμενος τη Δήλο, τη Θάσο, τη Σκυθία, τη Θράκη και τη Σμύρνη και η φήμη του διαρκώς εξαπλωνόταν, πέρασε τα όριά της Ελλάδας, έφτασε μέχρι την Περσία. Λέγεται ότι ο Αρταξέρξης τον κάλεσε στην αυλή του, ότι θεράπευσε το βασιλιά των Μακεδόνων Περδίκκα, ότι λύτρωσε τα Άβδηρα από λοιμό, ότι βοήθησε τους Αργείους και τους Αθηναίους, λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα κατά της εξάπλωσης λοιμωδών νοσημάτων. Οι Αθηναίοι, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, τον μύησαν στα Ελευσίνια μυστήρια και τον ανακήρυξαν πολίτη των Αθηνών. Τελευταίος του σταθμός ήταν η γη των προγόνων του, η Θεσσαλία, όπου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε στη Λάρισα σε ηλικία 83 ετών, το μνήμα του διατηρήθηκε μέχρι και το δεύτερο μ.Χ. αιώνα.

Η προσφορά της Ιπποκρατικής Ιατρικής στην παγκόσμια Ιατρική Επιστήμη είναι ανεκτίμητη. Στον καιρό του, οι άνθρωποι πίστευαν πως οι επιδημίες παρουσιάζονταν επειδή το ήθελαν οι θεοί, ο Ιπποκράτης τούς είπε πως τις πληγές αυτές τις δημιουργούσε το μολυσμένο νερό, η ακαθαρσία, τα ποντίκια και οι άρρωστοι που έρχονταν σε επαφή με την υπόλοιπη κοινωνία. Η παγκόσμια αναγνώριση του Ιπποκράτη ως «πατέρα της Ιατρικής» αποτελεί περίτρανη απόδειξη της ανεκτίμητης αξίας του πρωτοποριακού του έργου. Ο όρκος του Ιπποκράτη, είναι ο καταστατικός χάρτης της ιατρικής ηθικής και της επαγγελματικής δεοντολογίας, στον οποίο ακόμη στηρίζονται σχεδόν όλες οι σχετικές παγκόσμιες διακηρύξεις.

Αποφθέγματα

Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή, ο δε καιρός οξύς, η δε πείρα σφαλερή, η δε κρίσις χαλεπή.
H ζωή είναι σύντομη, η τέχνη μακρόχρονη, η ευκαιρία φευγαλέα η πείρα απατηλή, η ορθή κρίση δύσκολη.

Κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν.
Καλύτερα να προλαμβάνεις από το να θεραπεύεις.

Κανόνισε να είναι η τροφή το φάρμακο σου και το φάρμακο να είναι η τροφή σου.

Ένας έξυπνος άνθρωπος γνωρίζει ότι η υγεία είναι η μεγαλύτερη ευλογία ωστόσο μαθαίνει να επωφελείται και από την αρρώστια.

Αν μπορούμε να δώσουμε στο κάθε ξεχωριστό άτομο την κατάλληλη ποσότητα τροφής και άσκησης, ούτε λίγη ούτε πολύ, θα βρίσκαμε τον ασφαλέστερο τρόπο για την καλή υγεία.

Φυσικές δυνάμεις μέσα μας είναι οι πραγματικοί θεραπευτές της νόσου.

Όταν ο γιατρός δεν μπορεί να κάνει καλό, πρέπει να εμποδίζεται από το να κάνει κακό.

Το περπάτημα είναι το καλύτερο φάρμακο.Το κρασί, αν χρησιμοποιηθεί κατάλληλα και με μέτρο, ανάλογα με τον άνθρωπο, είναι άριστο τόσο για την υγεία, όσο και για την αρρώστια.

Οτιδήποτε σε υπερβολή είναι αντίθετο με την φύση.

Η προσευχή είναι όντως καλή, ωστόσο ενόσω καλεί κανείς τους Θεούς, θα πρέπει να βάζει κι ο ίδιος ένα χεράκι.

Είναι πιο σημαντικό να ξέρεις ποιος άνθρωπος έχει την αρρώστια από ποια αρρώστια έχει ο άνθρωπος.

Η μεγαλύτερη αρετή της γλώσσας είναι η καθαρότητά της, τίποτε δεν εμποδίζει περισσότερο την καθαρότητα από την χρήση δυσνόητων εκφράσεων.

Ακραίες θεραπείες είναι κατάλληλες για ακραίες ασθένειες.

Το να μην κάνεις τίποτε, είναι επίσης μια καλή θεραπεία.