Η βασική αμαρτία της Κίμπερλυ Γκιλφόιλ είναι ότι απειλεί να φέρει εις πέρας την εντολή της κυβέρνησης Τραμπ για υλοποίηση του Κάθετου Διαδρόμου φυσικού αερίου από την Ελλάδα ως την Ουκρανία. Όσο και να θέλουμε να το υποβαθμίσουμε αυτό, ενοχλεί η χριστιανή πολύ κόσμο.
Το αμερικανικό φυσικό αέριο θα περνάει από την Ελλάδα για να τροφοδοτεί χώρες που εξαρτιόνταν από το ρωσικό. Τα χρήματα θα αλλάξουν προορισμό, μαζί τους και η πολιτική επιρροή. Επίσης, οι γεωτρήσεις στο Οικόπεδο 2 του Ιονίου πιθανόν θα δώσουν πρόσθετη διέξοδο αν βρεθεί ελληνικό φυσικό αέριο και θα ενισχύσουν γεωπολιτικά τη χώρα μας.
Κάποιοι που είχαν συνηθίσει να κρατούν τους Ευρωπαίους από τη στρόφιγγα θα πρέπει να βρουν διαφορετικό τρόπο να τους εκβιάζουν.
Και η Ελλάδα θα αποκτήσει δουλειές, έσοδα και στρατηγική σημασία που άλλοι θα προτιμούσαν να έχουν εκείνοι. Αν αναρωτιόμαστε λοιπόν ποιους ενοχλεί η επιτυχία αυτού του σχεδίου, μπορούμε να αρχίσουμε από όσους χάνουν πελάτες, χρήματα και δυνατότητα εκβιασμού. Μπορούμε να συνεχίσουμε με όσους θα ήθελαν ο ενεργειακός δρόμος προς την Ευρώπη να περνάει υποχρεωτικά από τη δική τους χώρα ανατολικότερα. Να μην ανοίξουμε την κουβέντα και για τα F35.
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία. Χρειάζεται απλώς να κοιτάξουμε τον χάρτη και να θυμηθούμε ότι οι ενεργειακές εξαρτήσεις πληρώνονται με πολιτικές υποχωρήσεις.
Ας μη γελιόμαστε, αυτή η πρέσβειρα έχει στόφα σταρ του Χόλιγουντ, με εξίσου επεισοδιακή διαδρομή από τις εισαγγελικές υπηρεσίες της Καλιφόρνιας ως την παρουσίαση εκπομπών του τηλεοπτικού δικτύου Φοξ στην Αμερική, ως τον πρότερο γάμο της με τον νυν κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, ως τον αρραβώνα της με τον πρωτότοκο γιο του σημερινού προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Προφανώς απέχει από την εικόνα του διπλωμάτη που μιλάει επί μισή ώρα χωρίς να έχει πει τίποτε, για να μη δυσαρεστήσει κανέναν. Η συγκεκριμένη και μιλάει και δυσαρεστεί. Κυρίως όμως κινείται κεραυνοβόλα.
Η πρόσβασή της στο περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου είναι μέρος της χρησιμότητάς της για τη χώρα μας. Αν στην Ουάσινγκτον σηκώνουν το τηλέφωνο όταν καλεί, εμάς μας συμφέρει. Αν μπορεί να επισπεύδει συναντήσεις, να ξεμπλοκάρει υποθέσεις και να φέρνει κοντά ανθρώπους που παίρνουν αποφάσεις, πάλι μας συμφέρει. Τόσα χρόνια παραπονιόμαστε ότι η Ελλάδα δεν έχει αρκετή επιρροή εκεί όπου αποφασίζονται όσα την αφορούν. Τώρα που έχουμε μια πρέσβειρα με τέτοια πρόσβαση, μας έπιασε ξαφνικά η ευαισθησία;
Εντάξει, λοιπόν, έχουμε θέματα που έχουν να κάνουν με το τι δήλωσε κάποιος λομπίστας στο μητρώο των ΗΠΑ και σε ποιες επίσημες συναντήσεις παρευρέθηκε. Έχουμε καταγγελίες για το αν ζήτησε από κάποιον εφοπλιστή να την πάρει μαζί του με το αεροπλάνο κάπου που πήγε, και έναν δυσαρεστημένο τραμπικό που εμφανίζει μηνύματα ότι του ζήτησε να της πληρώσει την πιστωτική κάρτα. Και με αυτά μοιάζει να είμαστε έτοιμοι να κατασπαράξουμε τον πιο αποτελεσματικό υποστηρικτή της ενίσχυσης των σχέσεων Αθήνας και Ουάσινγκτον εδώ και πολλές δεκαετίες.
Μέχρι και ότι τσακώθηκε με τον Παπασταύρου ειπώθηκε, με τον ίδιο τον υπουργό να διαψεύδει επισήμως ότι υπήρξε πίεση ή απειλή προς την Ελλάδα. Μικρή λεπτομέρεια για όσους είχαν ήδη ενθουσιαστεί με την καταγγελία. Άλλωστε, πόση σημασία μπορεί να έχει τι λέει ο άνθρωπος που ήταν εκεί, όταν έχουμε ήδη αποφασίσει τι θα θέλαμε να είχε συμβεί; Η ιστορία βολεύει τόσο ωραία, που είναι κρίμα να μας τη χαλάσει ο πρωταγωνιστής της.
Δεν ξέρω τι πολιτικές σκοπιμότητες εξυπηρετεί η δαιμονοποίηση της Κίμπερλυς από την άλλη πλευρά της "λίμνης" ενόψει midterm elections, αν οι αγαπημένοι μας γείτονες εξ ανατολών, οι Τούρκοι, θα εύχονταν να είχαν εκείνοι μια τέτοια πρέσβειρα αντί για εμάς, αν η γενικότερη διάθεση για πριόνισμα όσων πρόσκεινται κοντά στον Τραμπ παίρνει μπάλα και εμάς ή εάν κάποιοι ενοχλούνται από την γκλάμουρ άποψή της για τη δημόσια εικόνα.
Στον πρόσφατο στρατηγικό διάλογο Ελλάδος και ΗΠΑ, η ενεργειακή συνεργασία και ο Κάθετος Διάδρομος επιβεβαιώθηκαν ως κοινές προτεραιότητες. Κάποιοι εργάζονται για να προχωρήσουν αυτές οι προτεραιότητες και κάποιοι περιμένουν στη γωνία πίσω από σκιές.
Εμάς πάντως δεν μας χάλασε η αποτελεσματικότητά της. Ούτε η επιμονή της στον Κάθετο Διάδρομο, ούτε η προώθηση της ενεργειακής συνεργασίας, ούτε τα F35, ούτε το ότι οι σχέσεις Αθήνας και Ουάσινγκτον αποκτούν τόσο συγκεκριμένο περιεχόμενο. Όποιος έχει πρόβλημα με τις εμφανίσεις της μπορεί να αλλάζει κανάλι. Τα συμφέροντα της χώρας μας χρειάζονται λίγο σοβαρότερο κριτήριο από το αν εγκρίνουμε την γκλάμουρ αισθητική "Καρντάσιαν" της Αμερικανίδας πρέσβειρας.
Ξέρω μόνο ότι, ώσπου να ξεκαθαρίσει αν ισχύει κάτι από τις κατηγορίες εναντίον της ή αν αυτό ήταν άλλο ένα catfishing σαν εκείνα που συνηθίζονται τελευταία στην Ελλάδα, ας μη βιαστούμε "να πετάξουμε το μωρό μαζί με το νερό του μπάνιου", όπως λένε οι φίλοι μας οι Αμερικανοί.
Ας σκεφτούμε πρώτα ποιοι θα χαρούν αν φύγει και τι ακριβώς θα έχουμε κερδίσει εμείς. Cui bono?
Μην το κουράζουμε άλλο.
Κάτω τα χέρια από την Κίμπερλυ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου