Διαβάζοντας τα ΦΕΚ και σχετικές υπουργικές αποφάσεις.
Η πρώτη προσπάθεια θεσμοθέτησης έγινε το 1976 χωρίς όμως να παραγάγει κάποιο αποτέλεσμα που να έχει σχέση με το σήμερα σύμφωνα με τους αρμόδιους.
Το 1981, το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ, το ανώτατο όργανο Χωροταξίας της Ελληνικής Πολιτείας που αποτελείται από δέκα (10) Υπουργούς και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, υπέγραψε (όλοι οι προαναφερόμενοι) και δημοσιεύτηκε σε Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ) η απόφαση ΦΕΚ 551/Β/15-9-1981 με την οποία θεσμοθετήθηκε η προστασία και ανάδειξη του ΔΕΛΦΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ. Το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ είναι το ανώτατο όργανο της Πολιτείας σε θέματα Χωροταξίας και τα υφιστάμενα Υπουργεία υποχρεούνται στην πλήρη συμμόρφωση με τις αποφάσεις του. Για τον ίδιο λόγο που ένα Υπουργείο δεν μπορεί να αλλάξει ένα νόμο που έχει ψηφιστεί από την Ολομέλεια της Βουλής, για τον ίδιο λόγο δεν μπορεί να αλλάξει μια απόφαση του ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ. Κάθε τέτοια πράξη είναι πραξικοπηματική και άκυρη από κάθε άποψη.
Η απόφαση του 1981 «Κηρύσσει την ευρύτερη περιοχή Δελφών, όπως οριοθετείται στο συνημμένο χάρτη, ως προστατευτέα.».
Ο χάρτης του ΦΕΚ του 1981 με τονισμένο κόκκινο το περίγραμμα του Δελφικού Τοπίου.
Στον χάρτη του ΦΕΚ του 1981 , το Δελφικού Τοπίου περιλαμβάνει τα τμήματα των Δημοτικών Ενοτήτων Γαλαξιδίου, Ιτέας, Άμφισσας , Δελφών , Αράχωβας και Δεσφίνας που αποτελούν την κοιλάδα του ελαιώνα, όλο τον θαλάσσιο κόλπο των Δελφών και τις πλαγιές των βουνών που περιβάλουν την κοιλάδα και τον κόλπο. Όλη την πλαγιά της χερσονήσου της Δεσφίνας μέχρι και το ακρωτήριο Μακρανικόλας, και όλο τον ορατό ορεινό όγκο και την χερσόνησο του Γαλαξιδιού μέχρι και την παραλία του Αϊβασίλη. Τα όρια του Δελφικού Τοπίου αυτού του χάρτη, καλύπτουν πλήρως το βασικό επιστημονικό κριτήριο για να χαρακτηριστεί μια περιοχή ως προστατευόμενο Τοπίο. Η μορφολογία του εδάφους οριοθετεί απο μόνη της μια έκταση που όπου και να βρεθεί κάποιος μέσα σε αυτή ,η συνολική εικόνα που βλέπει είναι προστατευόμενο Τοπίο .
Στα αυτονόητα του ΦΕΚ (Γνωρίζοντας:) αναφέρει ότι «… η προστασία … πρέπει να συνδυασθεί με την λήψη των μέτρων εκείνων που απαιτούνται για την αναγκαία οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της περιοχής …» .
Στο σημείο αυτό γίνεται σαφές ότι η απόφαση δεν σημαίνει «βάλτε απαγορεύσεις και περιορισμούς και ας λιμοκτονήσει η τοπική κοινωνία». Αντιθέτως καθιστά σαφές ότι η προστασία του Τοπίου θα πρέπει να αποτελέσει στοιχείο ανάπτυξης της οικονομίας και την κοινωνίας. Το πώς θα γίνει αυτό δεν επαφίεται στην ικανότητα ή ανικανότητα πολιτικών ή υπαλλήλων δημόσιων υπηρεσιών αλλά επιτυγχάνεται με συγκεκριμένες μελέτες τις οποίες εκτελούν εξειδικευμένοι επιστήμονες οι οποίοι υπάρχουν για αυτό το λόγο.
Στην συνέχεια η απόφαση αναθέτει στα υφιστάμενα Υπουργεία, ανά δύο ή τρία, να λάβουν τις επιμέρους αποφάσεις που θα πετύχουν τους στόχους που αναφέρονται στην αρχή (προστασία και ανάπτυξη) ξεκινώντας από την «… απαγόρευση κάθε επιβλαβούς δραστηριότητας και ο καθορισμός ζωνών , … , μέσα στις οποίες θα είναι δυνατόν να ισχύει ειδικό προστατευτικό καθεστώς … » . Δηλαδή διατάσει πρώτα απ’ όλα την απαγόρευση κάθε επιβλαβούς (για το τοπίο) δραστηριότητας στο σύνολο της περιοχής που ορίζεται ως Δελφικό Τοπίο στο χάρτη του ΦΕΚ και επιπλέον τον καθορισμό περιοχών με ακόμα πιο ειδικό καθεστώς προστασίας (π.χ. ζώνες Α και Β). Οι κατευθύνσεις αυτές δεν είναι καινοτομία του Ελληνικού ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ. Απορρέουν από τις βασικές αρχές της λογικής και αποτελούν την βάση όλων των όμοιων αποφάσεων σε όλο τον κόσμο. Από εκεί και μετά οι λεπτομέρειες των αποφάσεων εξειδικεύονται ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες κάθε τόπου.
Στην κατεύθυνση της απόφασης του 1981, εκδόθηκε το 1985 το Διάταγμα με ΦΕΚ417/Δ/3-9-1985 για τον καθορισμό ζωνών Α (απολύτου προστασίας) και Β (σχεδόν απολύτου προστασίας) στο Δελφικό Τοπίο . Το πολύ σημαντικό σε αυτή την απόφαση του 1985 είναι ότι στον χάρτη που την συνόδευε το εξωτερικό όριο των ζωνών Α και Β ήταν πολύ μικρότερο της περιοχής του χάρτη της απόφασης του 1981.
Τα περιορισμένα όρια του 1985 θα μπορούσε να αφορούν τις ζώνες Α και Β πλήρους ή αυστηρής προστασίας και να εκκρεμούσε η επικαιροποίηση του εξωτερικού ορίου (π.χ. ζώνη Γ) όπου σύμφωνα με την απόφαση του 1981 θα απαγορεύονταν μόνο οι επιβλαβής για το τοπίο δραστηριότητες. Δεν έγινε όμως έτσι!
Τον Μάρτιο του 1991, εκδόθηκε η Υπουργική απόφαση ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ10/13624/725, ΦΕΚ 259/Β/91 η οποία λάμβανε υπόψη το ΠΔ του 1985, επαναλάμβανε και επικαιροποιούσε τα όρια των ζωνών Α και Β του 1985 και έκανε κάποιες τροποποιήσεις σε όσα αναφέρονταν το 1985. Λίγο μετά την απόφαση αυτή όμως, εκδόθηκε η ακύρωση από το ΣτΕ του Διατάγματος του 1985 μαζί ουσιαστικά με την Υπουργική απόφαση του Μαρτίου που «πατούσε» πάνω σε αυτό. Έτσι το Δελφικό Τοπίο έπρεπε να ξαναοργανωθεί χωροταξικά με κάποια επίσημη πράξη.
Στο σημείο αυτό καταγράφεται το παιδαριώδες λάθος που κατέληξε το Δελφικό Τοπίο στο σήμερα.
Λίγο μετά την ακύρωση του ΠΔ του 1985 , τον Ιούνιο του 1991 , υπογράφηκε από τον Υπουργό Πολιτισμού η απόφαση ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ10/25153/1266 , η οποία δεν αφορούσε σε κάτι που έπρεπε να εφαρμοστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Ήταν η πρόταση του Υπουργείου Πολιτισμού για τα όρια και τις χρήσεις του Δελφικού Τοπίου προκειμένου να θεσμοθετηθεί με τα συναρμόδια Υπουργεία μια επίσημη απόφαση προς εφαρμογή.
Πρώτη σελίδα Υπουργικής απόφασης Ιουνίου 1991.
Το κορυφαίο και καθοριστικό για την σημερινή πολύπλευρη κατάντια του Δελφικού Τοπίου , είναι ότι στην απόφαση αυτή ο Υπουργός υπέγραψε ένα παιδαριώδες και αυταπόδεικτο ψέμα. Με την απόφαση αυτή ο Υπουργός πρότεινε ξανά τα όρια των Ζωνών Α και Β του Δελφικού Τοπίου της ακυρωμένης απόφασης του 1985 (όπως αναπαράγονταν στην απόφαση του Μαρτίου του 1991), διευκρινίζοντας ότι αυτά «… συμπίπτουν με αυτά που καθόρισε το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας με την αρ.8/7-2-81 απόφασή του.» .
Δηλαδή στον ακόλουθο χάρτη με τα όρια του 1981 και του 1985, η άσπρη με την πορτοκαλί γραμμή ταυτίζονται για τον Υπουργό του 1991 και όσους συμφωνούν μαζί του έως σήμερα!!!!
Από το 1991 μέχρι και το 2007 δεν λήφθηκε καμία νέα απόφαση για το Δελφικό Τοπίο.
Οι αποφάσεις του 2007 και του 2012 που ακολούθησαν υιοθέτησαν τα λανθασμένα όρια του Δελφικού Τοπίου του 1985 τα οποία αποδεικνύεται ότι δεν είναι τυχαία. Η χάραξη των λανθασμένων ορίων (της πορτοκαλί γραμμής) δεν έχει καμία επιστημονική ή λογική βάση. Επιτυγχάνουν όμως να μην υπάρχει ούτε σπιθαμή προστατευόμενου Τοπίου... Σύμφωνα με τα λανθασμένα όρια, δεν υπάρχει κανένα σημείο μέσα στο δήθεν προστατευόμενο Δελφικό Τοπίο που η θέα που βλέπει κάποιος να είναι στο σύνολό της προστατευόμενη. Ούτε καν η κεντρική θέα από τους Δελφούς προς την θάλασσα.
Δεν πρέπει να υπάρχει απορία....
Οι ανεμογεννήτριες στην χερσόνησο της Δεσφίνας είναι ορατές από όλο το παραλιακό μέτωπο και το δυτικό τμήμα του Δελφικού Τοπίου γιατί είναι μέσα στο επιστημονικά οριοθετημένο Δελφικό Τοπίο του 1981.
Οι ιχθυοκαλλιέργειες και οι ανεμογεννήτριες στο Γαλαξίδι είναι ορατές από τους Δελφούς και όλο το βόρειο ορεινό τμήμα του Δελφικού Τοπίου γιατί είναι μέσα στο Δελφικό Τοπίο. Το ίδιο με τις ανεμογεννήτριες που θέλουν να βάλουν στην Γκιώνα στο «Κοκκινάρι» πάνω από την Άμφισσα και αυτές πάνω από τον Ελαιώνα και τα φωτοβολταϊκά της Αγίας Ευθυμίας που πυροδότησαν ξανά την αντίδραση της κοινωνίας.
Όλα είναι ορατά , υποβαθμίζουν και απαξιώνουν το Δελφικό Τοπίο,γιατί βρίσκονται μέσα στο Δελφικό Τοπίο.
Η Υπουργική πρόταση του Ιουνίου του 1991 δεν είχε κάποια εκτελεστική ισχύ. Ήταν απλά η πρόταση του Υπουργού όπως αναφέρεται ρητώς ( «…προτείνονται…» ) σε αυτή. Η αυστηρή απαγόρευση ανάπτυξης κάθε υποδομής από το 1991 μέχρι και το 2007 έγινε βασιζόμενη αποκλειστικά και μόνο στην απόφαση του 1981 που ισχύει έως και σήμερα.
Από το 1981 μέχρι σήμερα (Μάρτιος του 2026), 45 χρόνια οι κάτοικοι του Δελφικού Τοπίου περιμένουν ακόμη την ολοκλήρωση του θεσμού, τις αποφάσεις για το ποιες δραστηριότητες και που επιτρέπονται μέσα στην (λάθος έστω) ζώνη Β και την «λήψη των μέτρων εκείνων που απαιτούνται για την αναγκαία οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της περιοχής.».
Αντ’ αυτού, βλέπουν ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά να φυτρώνουν παντού και να υποβαθμίζουν το Τοπίο , ενώ στους ίδιους τους κατοίκους του ΔΕΛΦΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ απαγορεύεται να φτιάξουν ισόγεια ενοικιαζόμενα δωμάτια ή ένα στάβλο με προδιαγραφές . Το παραλιακό μέτωπο των Δελφών και της Άμφισσας ακόμη και μέσα στην ψευτοζώνη Β, να προορίζεται για μεταλλευτικές εγκαταστάσεις και ο όρμος του Γαλαξιδίου για ιχθυοκαλλιέργειες. Όλα ορατά ακόμη και από τους Δελφούς.
Εάν τολμηθεί η επισημοποίηση των χωριστών Δημοτικών Πολεοδομικών Σχεδίων που βρίσκονται υπό έγκριση, επίσημα οι Δελφοί θα αποσπαστούν αναπτυξιακά από την θάλασσα και το υπόλοιπο Δελφικό Τοπίο!!! . Το μόνο που θα μένει , στην επόμενη διόρθωση των ορίων των Καλλικρατικών Δήμων (που εκκρεμεί πανελλαδικά), οι Δελφοί να ενταχθούν στον ευρύτερο Δήμο της Αράχωβας αντί η Αράχωβα να ενταχθεί στο Δήμο Δελφών του Δελφικού Τοπίου στο οποίο ούτως ή άλλως ανήκει. Ένα ακόμη ευτράπελο δεν θα κάνει την διαφορά για το ήδη μειωμένο κύρος της Πολιτείας.
Αν αθροίσουμε όλα τα πιο πάνω, στην υπόθεση του Δελφικού Τοπίου, συμβαίνουν πράγματα που προσβάλουν βάναυσα την νοημοσύνη κάθε λογικού ανθρώπου και εξοργίζουν.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προαναφερόμενα, το μόνο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι που βρίσκεται ο αυτοσεβασμός και το επίπεδο της αντίληψης του κοινού συμφέροντος στην τοπική κοινωνία.
Συνοψίζοντας, αυτό που συμβαίνει με το Δελφικό Τοπίο είναι το εξής:
Α) Το Δελφικό Τοπίο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ με την «… λήψη των μέτρων εκείνων που απαιτούνται για την αναγκαία οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της περιοχής.».
Β) Κάποιοι το 1991, «έκλεψαν» τα όρια του Δελφικού Τοπίου. Ύπουλα και συστηματικά το πραγματικό Δελφικό Τοπίο έχει υπονομευτεί από τότε που θεσμοθετήθηκε (1981) μέχρι σήμερα και μεθοδεύεται πλέον η δημιουργία τετελεσμένων υποβάθμισης του τοπίου που θα δικαιολογούν στο τέλος και την κατάργηση του θεσμού.
Το «Δελφικό Τοπίο» ως θεσμός , δεν ευθύνεται καθόλου για την κατάντια της περιοχής. Σαν όραμα και σαν θεσμός το «Δελφικό Τοπίο» ήταν και είναι μια τεράστια μοναδική ευκαιρία και πλέον ή μόνη ελπίδα σωτηρίας για να ξεφύγει η περιοχή από την, μεθοδευμένη από κάποιους , ραγδαία παρακμή. Η εύρεση του ποιος ευθύνεται επαφίεται στην αντίληψη και την κρίση του καθενός.
Οι απαιτούμενες πληροφορίες είναι εμφανείς και διαθέσιμες σε όλους.
Το Δελφικό Τοπίο είναι απλά ένα θεσμικό «εργαλείο» όπως αυτά που έχουν εξασφαλίσει σε πάμπολλες τοπικές κοινωνίες στον υπόλοιπο κόσμο αξιοζήλευτες οικονομικές και περιβαλλοντικές συνθήκες ζωής.
Αυτό που πρέπει να γίνει:
Όλες οι κακοποιητικές παρεμβάσεις στο Δελφικό Τοπίο είναι αναστρέψιμες. Αρκεί να παρθούν οι σχετικές αποφάσεις. Και μόνο οι ξεκάθαρες και οριστικές θεσμικές αποφάσεις για τα σωστά όρια , για την προστασία του και την ανάδειξη του Δελφικού Τοπίου θα είναι αρκετές για την άμεση αντιστροφή της ραγδαίας παρακμής. Παγκοσμίως η αγορά βασίζεται στις επενδύσεις στην προοπτική των πραγμάτων.
Είναι ξεκάθαρο πλέον πως κάποιοι στο παρασκήνιο προωθούν τις εξελίξεις σε βάρος της τοπικής κοινωνίας.
Σύμφωνα με αξιόπιστες μαρτυρίες , εάν τύχει και προβληματιστεί κάποιος από τους θεσμικούς παράγοντες της κεντρικής κρατικής εξουσίας που υπογράφει και αποφασίζει για το μέλλον της περιοχής , οι επιτήδειοι (απατεώνες) τον εφησυχάζουν και τον διαβεβαιώνουν ότι αυτό που συμβαίνει μέχρι σήμερα , δηλαδή αυτό το παραγωγικό μοντέλο της περιοχής που επιτυγχάνει την φτωχοποίηση και την εγκατάλειψη, είναι αυτό που αποδέχεται και επιθυμεί η τοπική κοινωνία!!
Η κοινωνία του Δελφικού Τοπίου (Άμφισσα , Αράχωβα, Γαλαξίδι, Δελφοί , Δεσφίνα, Ιτέα) αλλά και γύρω από αυτό που εξαρτάται αναπτυξιακά αποκλειστικά και μόνο από την οικονομική ανάπτυξη του Δελφικού Τοπίου, πρέπει να κατανοήσει άμεσα:
-τι θα σημάνει η πρακτική (αισθητική) απαξίωση , άρα και κατάργηση ουσιαστικά του Δελφικού Τοπίου που είναι εμφανές πλέον ότι έχει δρομολογηθεί και υλοποιείται,
-τι θα σημάνει η πλήρη και ισχυρή υιοθέτηση του Δελφικού Τοπίου οπότε και θα πρέπει να απαιτήσει άτεγκτα από κάθε αρμόδιο και συναρμόδιο να κάνει τα αυτονόητα..και να αποφασίσει.
Μεσοβέζικη κατάσταση στις διαμορφούμενες συνθήκες δεν είναι αποδεκτή
editorial
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου