![Η εικόνα ίσως περιέχει: βουνό, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό](https://scontent.fath7-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-0/p180x540/99423791_1670399169767540_1045041108771405824_o.jpg?_nc_cat=102&_nc_sid=8024bb&_nc_eui2=AeG8o8hCFZAnOXYGD4iGVZal56nhI__t5nrnqeEj_-3meqgXpZMJTyxth_I_9qyP9G3-Hk0IpfhGEeIyh4ClChom&_nc_oc=AQlGm6GHDHvbeU-RIHNCLBAdbSHLFgN6yQX2UXGslvghzlJc1ZozKcNa1-dExnsO1Nk&_nc_ht=scontent.fath7-1.fna&_nc_tp=6&oh=4cf3dc911b76669b900c1ec42dfaf942&oe=5EEC7D1E)
Διάβασα πρόσφατα μία σειρά
σχολίων συμπολιτών με αφορμή μία αναφορά στο πρόβλημα με ακαθαρσίες κατοικίδιων
που εμφανίζονται συχνά σε διάφορα σημεία της πόλης.
Η εστίαση των σχολίων ήταν η
συμπεριφορά κάποιων άλλων συμπολιτών, στους οποίους αποδίδεται το παραπάνω
φαινόμενο εξ αιτίας της «αδιαφορίας» των τελευταίων να περισυλλέξουν τις
ακαθαρσίες των δικών τους κατοικίδιων, όταν τα βγάζουν περίπατο.
Για μία ακόμη φορά θα πω ότι
η ευαισθητοποίηση πολιτών για θέματα που αφορούν το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο
είναι κάτι πολύ θετικό, όμως, για να υπάρχει ουσιαστικό αποτέλεσμα, θα πρέπει η
σχετική συζήτηση να γίνεται με ψύχραιμη θεώρηση των πραγμάτων.
Οι «αντικοινωνικές»
συμπεριφορές κάποιων πολιτών εκδηλώνονται με πολλούς τρόπους και σε πολλές
επίσης περιπτώσεις. Είναι πράγματι, όχι μόνο αντιαισθητικό αλλά ίσως και κακό
για τη δημόσια υγεία να βρίσκονται εδώ και εκεί γενικά ακαθαρσίες, είτε από
ζώα, είτε από ανθρώπους (πλαστικά μπουκάλια, κύπελα καφέ, κλπ.). Όμως, δεν
είναι κατά τη γνώμη μου μικρότερης σημασίας άλλες μορφές επιβάρυνσης των
πολιτών, όπως π.χ. η ηχορύπανση με τα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες τις
βραδινές ώρες.
Για όλα αυτές τις παραβατικές
συμπεριφορές, σίγουρα ένας διοικητικός έλεγχος και κάποια πρόστιμα μπορούν να
βοηθήσουν στον περιορισμό τους. Όμως όλοι συμφωνούν ότι το κύριο βάρος πρέπει
να δοθεί στη βελτίωση αυτών των συμπεριφορών, είτε με ένα πρόγραμμα ευρείας
ενημέρωσης, είτε με ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και
αυτά τα προγράμματα προϋποθέτουν μία διάθεση των συμμετεχόντων να «αποδεχθούν»
τα όσα τους μεταδίδονται. Και νομίζω ότι οι πλέον δεκτικές ομάδων είναι τα
παιδιά.
Πριν από καιρό, είχα
παραστεί σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ του τοπικού ΑΣΤΕΡΑ και της ομάδας της
γείτονας Άμφισσας, του ΦΩΚΙΚΟΥ. Δυστυχώς, η συμπεριφορά των «οπαδών» ήταν
τραγική, από την πλευρά «μένους» εκατέρωθεν και φυσικά των βωμολοχιών με τις
οποίες αυτό το μένος εκδηλωνόταν. Το χειρότερο όμως ήταν ότι μεταξύ αυτών των
οπαδών, οι περισσότεροι ήταν νεαρά παιδιά.
Εκείνο που σκέφθηκα ήταν ότι
τα παραπάνω παιδιά ήταν τα «δικά μας» παιδιά. Και αυτό έπρεπε να προβληματίσει,
όχι μόνο τους γονείς τους, αλλά και επίσημους φορείς της περιοχής (Συλλόγους
Καθηγητών, Συλλόγους Γονέων, Τοπικές Αρχές, κλπ.).
Έγραψα μία επιστολή στον Αντιδήμαρχο
Ιτέας. Δεν πήρα απάντηση. Κυρίως όμως δεν έμαθα να πάρθηκε κάποια πρωτοβουλία
στην κατεύθυνση αυτή. Μία πρωτοβουλία που στην απλούστερη περίπτωση θα μπορούσε
να είναι κάποιες ομιλίες στους μαθητές για το αληθινό πνεύμα του αθλητισμού που
πρέπει να επικρατεί σε όλες τις εκδηλώσεις, για το πνεύμα της ευγενούς άμιλλας,
για το πνεύμα της ειρηνικής συνύπαρξης των ανθρώπων, για το πνεύμα του σεβασμού
κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, κλπ.
Δεν ξέρω αν αδικώ κάποιους
ανθρώπους, αλλά προσωπικά θεωρώ πολύ μεγάλη την ευθύνη αυτών που εκλέγονται να
μας εκπροσωπούν σε διάφορα όργανα, όταν αυτοί δεν κάνουν αυτονόητα πράγματα και
απλώς περιμένουν να προκύψει, είτε το πρόβλημα, είτε μία οργανωμένη αντίδραση
για να κινητοποιηθούν.
Η ευπρέπεια λοιπόν μίας
κοινότητας, είτε λέγεται καθαριότητα, είτε λέγεται σεβασμός του άλλου ανθρώπου,
είτε λέγεται διαρκής μέριμνα για βελτίωση των όρων διαβίωσης, είτε οτιδήποτε
άλλο, πρέπει να αποτελεί μόνιμη έννοια, και των μελών της κοινότητας, αλλά
κυρίως αυτών που εκπροσωπούν την κοινότητα.
Υπό την έννοια λοιπόν αυτή,
χαιρετίζω τον «διάλογο» που αναδείχθηκε με αφορμή τη μη περισυλλογή των
ακαθαρσιών των κατοικίδιων ζώων, αλλά ταυτόχρονα περιμένω και περαιτέρω
πρωτοβουλίες για ενέργειες, και όχι μόνο στην κατεύθυνση της «επιβολής» κάποιων
συμπεριφορών.
Υστερόγραφο: Δεν θα
συμφωνήσω με μία παρατήρηση ότι «εγώ έχω δει μόνο μία κυρία να έχει και να
χρησιμοποιεί σακουλάκι για τα κακά του σκύλου της». Εγώ έχω δει πολύ
περισσότερους ανθρώπους να το κάνουν αυτό. Την ίδια όμως στιγμή έχω δει και αρκετά
ελεύθερα σκυλιά να κυκλοφορούν χωρίς συνοδεία.
7 σχόλια:
Έχετε απόλυτο δίκιο .
Ας ελπίσουμε στο μέλλον να παραμείνουν στην πόλη περισσότερα άτομα με ευαισθησίες και πρέπουσα κοινωνική εκπαίδευση
Ένα μέρος της αντικοινωνικής συμπεριφοράς των νέων οφείλεται στην ΑΤΙΜΩΡΙΣΙΑ από μέρους της πολιτείας.
Π.χ στην οδική συμπεριφορά , στον τρόπο παρκαρίσματος και στην μη συμμόρφωση στα σήματα της τροχαίας .
Αυτό το "μπάχαλο" εξυπηρετεί αλλότρια συμφέροντα και όχι της πόλης που θέλει νάναι φιλική στον επισκέπτη και τον τουρίστα.
Η ατιμωρησία επίσης δίνει στους νέους το έρεισμα να είναι παραβατικοί σε όλες τις εκδηλώσεις τους . Όπως π.χ στα γήπεδα ..
Να αναφερθεί επίσης το γεγονός ότι τα παιδιά που πηγαίνουν για ανώτερες σπουδές στις μεγαλουπόλεις δεν επιστρέφουν , λόγω της δυσκολίας επαγγελματικής απασχόλησης στον τόπο μας .
Όπως καταλαβαίνει κανείς ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού με συναίσθημα εντοπιότητας και αγάπης για την πρόοδο του τόπου αυτού , έχει υποκατασταθεί από πληθυσμό ξενόφερτο χωρίς συνειδησιακό και συναισθηματικό δέσιμο με την περιοχή .
ΜΕΙΝΑΝΕ ΟΙ ΜΠΑΧΛΟΤΣΕΣ !!!
Ενημέρωση ευαισθητοποίηση θα πρέπει να γίνει στους ενήλικες και όχι στα παιδιά. Οι ενήλικες θα πρέπει να δώσουν το παράδειγμα.
Όταν οι ντόπιοι δεν σέβονται τον τόπο τους, πώς θα τον σεβαστούν οι "εισαγόμενοι";
'Οταν ο πιτσιρικάς βρίζει γιατί έτσι θεωρεί τον εαυτό του "κάτι" και οι γονείς του δεν αντιδρούν, τι να περιμένει κάποιος; Σε μια διαφήμιση έδειχνε οδηγό που έβριζε τους άλλους και συνεπιβάτης ήταν το παιδί του. Αργότερα την ίδια συμπεριφορά ακολούθησε και αυτό.
Ηχορύπανση = μεγάλο θέμα που εμπλέκονται πολλόι παράγοντες και με ποικίλους τρόπους.
Καθαριότητα; Άλλο μεγάλο πρόβλημα.Αρκεί να κάνει κάποιος την διαδρομή από το κάμπινγκ Αι Γιάννη μέχρι Τροκαντερό.
Αδέσποτα; ......
Ποιός ευθύνεται για όλα τα παραπάνω; Όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά.
Αιτίες; Πάρα πολλές.
Τρόποι αντιμετώπισης; Συγχωρέστε με που είμαι απαισιόδοξος αλλά θεωρώ ότι ένα θαύμα είναι πιο πιθανό απ' ότι η αλλάγή συμπεριφοράς και νοοτροπίας από όλους μας.
Ευχή; Ας σεβαστούμε πρώτα τον εαυτό μας και αυτό θα μας οδηγήσει στο να σεβαστούμε τους υπολοίπους και κατά συνέπεια το σπίτι, την γειτονιά ,την πόλη , την χώρα, τον κόσμο που ζούμε.
Ευχή; Ας σταματήσουμε να είμαστε κουτοπόνηροι.
Ευχή: Ας πάψουμε να το "παίζουμε" έξυπνοι, υπεράνω, τσαμπουκάδες, μάγκες, παντογνώστες,...., ...., ...., ....
Ευχή; Ας συνειδητοποιήσουμε τις πραγματικές αξίες της ζωής που οι περισσότερες βρίσκονται σε πράγματα που δεν αγοράζονται....
ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ Ο 22 Μαΐου 2020 - 12:38 μ.μ. ????
ΤΑ..ΤΑΓΑΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΙΤΕΑ ????
Όλοι επηρεαζόμαστε απο όλους, μικροί και μεγάλοι. Τα παιδιά μέχρι μία ηλικία εκπροσωπούν το επίπεδο των γονιών τους. Απο μία ηλικία και μετά αρχίζει η μετάβασή τους στις ευθύνες του ενήλικα. Απο ένα σημείο και μετά είναι και αυτοί ενήλικες με όλες τις ευθύνες που τους αναλογούν. Σε όοοοοοοοοολες τις περιπτώσεις, την αθλιότητα της συμπεριφορά μας την πληρώνουμε ακριβά εμείς οι ίδιοι και απλά επιβαρύνουμε και τους γύρω μας. Είναι τόσο απλό. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του πάνω απ΄όλα. Την κουτοπονηριά, την βλαχιά, την αγένεια, τον ατομικισμό, κλπ, κλπ, τον πληρώνει πρώτα απ΄ολα και πάνω απ΄όλα ο ίδιος. Όποιος βρίσκει αυτες τις κουβέντες ηλίθιες γιατί αυτός ξέρει ενώ οι άλλοι δεν ξέρουμε, επειδή το πιθανότερο είναι να είναι ανάπηρος να δεί την κατάσταση ή την κατάντια του εαυτού του, ας βρεί να μας δείξει (στον εαυτό του δηλαδή) , έναν άλλο κάφρο ατομικιστή παρτάκια που να είναι ευχαριστημένος απο την ζωή του, να είναι στην καθημερινότητά του κατά κύριο λόγο ήρεμος και χαμογελαστός και να έχει να μας εξιστορήσει συχνές στιγμές και γεγονότα της ζωής του που του προσφέρουν και παραπάνω χαρά που να μπορούμε να την πούμε ευτυχία. Αν δεν βρεί κανέναν, και όλοι είναι τελικά μίζεροι, σπαστικοί γκρινιάρηδες, δυσκοίλιοι στο χαμόγελο και συνέχεια τρέχουν πίσω απο έξοδα και χρέη καταντώντας να φιλάνε κατουρημένες ποδιές και ενίοτε τον πολιτικό ή διαπλεκόμενο βιαστή τους για να φάνε ενα κομματι ψωμί, ας προβληματιστεί και ας ρίξει σε επόμενο χρόνο μιά ματιά καλύτερη στον εαυτό του. Οποιος πιτσιρικάς πιστεύει ότι με το να είναι κάφρος, να ενοχλεί τους άλλους , κλπ, κλπ, κλπ, κάνει κάτι σημαντικό, ας ψάξει αντίστοιχα τον μεγαλύτερο πιτσιρικά που ζήλεψε ή τον πατέρα του και την μάνα του αν του λένε ότι καλά κάνει και ας τους αξιολογήσει με τον ίδιο τρόπο. Μετά ας σκεφτεί απλά, αν αυτό το δρόμο επιλέγει να ακολουθήσει, πόσο βλάκας μπορεί να είναι για να περιμένει διαφορετικό αποτέλεσμα απο συνεχή δυσαρέσκεια για την ζωή, μιζέρια, καφρίλα, μοναξιά, κλπ.
Όταν μια κοινωνία...
φτάνει στο τελικό στάδιο εκφυλισμού...
ασχολείται με σκυλοσκατα.
Δημοσίευση σχολίου