Παραλία "Αλμυρόβρυση" Κίρρας (άρθρο αναγνώστη)

Όταν κάποιο υλικό εξαφανίζεται και επανεμφανίζεται σχεδόν σε διπλάσιο μέγεθος  έγιναν μάγια ή συνέβαλε σαυτό ανθρώπινο χέρι ;

Το εν λόγω φαινόμενο αφορά  σε δύο συγκεκριμένα τσιμεντοβάρελα στην παραλία “Αλμυρόβρυση” στην Κίρρα.  Μία από τις πολλές πανέμορφες μικρές παραλίες  του κεντρικού παραλιακού μετώπου των Δελφών, με τα δέντρα της  τα παγκάκια της και μία πέτρινη πηγή που κάποτε έβγαζε πόσιμο νερό δίπλα στην θάλασσα και που από ανθρώπινη παρέμβαση κοντεύει να στερέψει , εγκαταλελειμμένη, ρημαγμένη, και όσο πιο κακοποιημένη γίνεται.

Η ομορφιά όμως του σημείου  παραμένει. 

Αλλά  για να νιώσεις κάτι όμορφο χωρίς εκπτώσεις πρέπει να βάλεις  παρωπίδες σαν άλογο… Να μην βλέπεις ούτε λίγα  μέτρα δεξιά ούτε αριστερά. 

Αριστερότερα της βρυσούλας υπάρχει ένας μικρός Μώλος από πέτρες και πρόχειρη τσιμεντόστρωση. Σίγουρα αυθαίρετη κατασκευή που κάποιος κάτοικος κάποτε αφελώς κατασκεύασε . 

Ο μωλίσκος σήμερα είναι  διαλυμένος, παρακμιακός , άσχημος, μια μάζα από πέτρες και υπολείμματα από τσιμέντα μέσα στην θάλασσα. Από την πλευρά που είναι η “αλμυρόβρυση”  έχει μαζευτεί  αρκετό βότσαλο παραλίας. 

Το βότσαλο αυτό λείπει προφανώς από την άλλη πλευρά  προς ανατολάς και γι’ αυτό η θάλασσα έχει  ξεμπαζώσει τα θεμέλια στο κράσπεδο.  

Το  κράσπεδο που σε πολλά σημεία γκρεμιστεί μέσα στην θάλασσα αναδεικνύει περισσότερη ασχήμια φτώχια και παρακμή. 

Γυρνάς την πλάτη προς τα δεξιά μήπως και κοροϊδέψεις το μάτι  σου και είναι εκεί…  Στην άκρη της παραλιούλας όρθια δύο βαρέλια σκουριασμένα.

Τα βαρέλια αυτά πιθανότατα  τοποθετήθηκαν αυθαίρετα και πάλι από κάποιον κάτοικο ή κατοίκους της Κίρρας για να δημιουργηθεί ένα πρόχειρο αραξοβόλι για ψαρόβαρκες.  

Δύο σιδερένια βαρέλια  όρθια λίγο παραμέσα  από εκεί που σκάει το κύμα. Τα γέμισε με τσιμέντο,  έβαλε και δύο δοκάρια και μερικές τάβλες και έτοιμος ο μολίσκος. Εγώ τα πρόλαβα ήδη διαλυμένα  με μόνο τα δοκάρια να στέκουν  ακόμα πάνω τους σε αβαθή πλέον νερά που δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν κάποια βάρκα.

Τον τελευταίο καιρό λόγω κορονοιού περνώντας τακτικά  από το σημείο, έβλεπα κάθε φορά αυτά τα βαρέλια («κάνουν μπάμ» όπως λέμε στην εικόνα της παραλίας)  και αναρωτιόμουνα συνέχεια το ίδιο πράγμα: Μία  ακόμα ασχήμια που κανένας  «αρμόδιος» δεν είναι αρκετά αρμόδιος για να καθαρίσει; Δύο βαρέλια πανάσχημα σαν κοινά σκουπίδια και ακόμη χειρότερα.  Σκουριασμένα και επικίνδυνα για τα παιδιά που πάντα σε κάθε παραλία παίζουν με ότι ξεχωρίζει.  Ποια η αισθητική των αρμοδίων αλλά και των περιοίκων για αυτό το παρακμιακό σημείο;

Η δική μου εντύπωση  ήταν πάντα η ίδια : Σκουπίδια, βρώμα, τριτοκοσμική αισθητική, φτώχια και παρακμή.  

Πριν από κάποιες μέρες  περνώ και τα βαρέλια δεν υπήρχαν! 

Έκανα μια πρώιμη ελπιδοφόρα σκέψη όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων…: «Τελικά ο τόπος αυτός έχει κάποιους μου ξεχωρίσουν για την αισθητική τους». Προφανώς άλλαξε η θεώρηση των πραγμάτων από κάποιους διοικούντες , κάποιους  αρμόδιους .. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που αγαπούν τον τόπο τους και θέλουν να βελτιωθεί η εικόνα της παραλίας ΜΑΣ.

Την επομένη  όμως που ξαναπερνώ από το σημείο τι βλέπω; Τα σκουριασμένα βαρέλια βρίσκονταν πάλι στην θέση τους! Μέσα στην θάλασσα!  και μάλιστα έχει τοποθετηθεί και επί πλέον σαβούρα...

Στην αρχή φοβήθηκα ότι κάτι έπαθε το μυαλό μου. Τι να δεχτώ; Ότι κάποιος έβαλε λεφτά , κόπο, μηχάνημα, έβγαλε τα σκουπίδια, την βρώμα, την ασχήμια, την παρακμή, τον κίνδυνο για μικρούς και μεγάλους…….. και μετά ξανάβαλε λεφτά , κόπο, μηχάνημα για να τα ξαναβάλει στην θέση τους;

Ρώτησα μήπως μου σάλεψε λόγω κορωνοϊού  (κλεισούρα κλπ). Όλοι όσους ρώτησα μου είπαν το ίδιο. Το έζησαν και αυτοί. Και εδώ είναι η μεγάλη μου απορία!

Πως εξαφανίζεται έτσι ακαριαία η ύλη (τα βαρέλια στην συγκεκριμένη περίπτωση) και μετά ξαναεμφανίζονται ;

Ή μήπως τα μάγια θολώνουν το μυαλό κάποιου ανθρώπου και πάει και  κάνει κάτι τόσο αδιανόητο;  

Να ξέρουμε μήπως έχουμε και στους Δελφούς ζόμπι, να φυλαγόμαστε..