«Σύγκρουση πολιτισμών» και άλλα φληναφήματα. (Γράφει ο Προκόπης Μπίχτας)

Τα προβλήματα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς έχουν τις ρίζες τους στην ανισόμετρη οικονομική και πολιτική ανάπτυξη των καπιταλιστικών χωρών αφ’ ενός και στην όξυνση των μεταξύ τους αντιθέσεων αφ’ ετέρου. Οι χώρες αυτές κάτω από τις εγγενείς αντιφάσεις του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και τον κίνδυνο ολοκληρωτικής κατάρρευσης των οικονομικών και κοινωνικών δεδομένων τους, πολεμούν μεταξύ τους για ανακατανομή των σφαιρών επιρροής, δηλαδή για το ξαναμοίρασμα του κόσμου.

Τα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα που δημιουργούνται με την μετανάστευση και την προσφυγιά δίνουν την ευκαιρία στα καπιταλιστικά κράτη, κυρίως στις ευρωπαϊκές χώρες και τις ΗΠΑ να αποπροσανατολίσουν ακόμα περισσότερο τους λαούς τους και να στρέψουν μερίδες της εργατικής τάξης και των ασθενεστέρων μερίδων του Αστικού Συνασπισμού Εξουσίας εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων. Αποκρύπτουν τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος, εμφανίζουν τις ταξικές αιτίες του σαν προβλήματα «αντίθεσης ιθαγένειας – υπηκοότηας», «κουλτούρας», «πολιτισμικού και πολιτιστικού επιπέδου», «θρησκευτικών διαφορών» κ.λ.π. και επιχειρούν να τις εμφανίζουν σαν τις κυρίαρχες αντιθέσεις του Σήμερα. Εμφανίζουν το πρόβλημα σαν «σύγκρουση πολιτισμών».

Είναι αλήθεια ότι ιδιομορφίες μεταξύ των λαών υπάρχουν και είναι αναπόφευκτες, αφού οι διαφορετικοί λαοί ακολούθησαν και ακολουθούν διαφορετικές ιστορικές πορείες, αλλά οι αιτίες του πολέμου, της μετανάστευσης και του προσφυγικού ζητήματος δεν βρίσκονται σε τέτοιου είδους ιδιομορφίες όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο οι εκπρόσωποι του κοσμοπολιτισμού.

Ενώ οι κυβερνήσεις των καπιταλιστικών χωρών (φυσικά και η ελληνική) αδιαφορούν πλήρως για την δυστυχία των λαών τους, υποκρίνονται ότι ενδιαφέρονται για τους δυστυχισμένους πρόσφυγες και μετανάστες δημιουργώντας αντιθέσεις και εχθρότητες μέσα στους λαούς των χωρών τους, αναπτύσσοντας και ισχυροποιώντας με αυτό τον τρόπο τις φασιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις και δράσεις. Ενώ διακηρύττουν, υποκριτικά, ότι είναι εναντίον κάθε ρατσιστικής και φασιστικής αντίληψης, πρακτικά τους δίνουν έδαφος να αναπτυχθούν.

Επίσης, οι κυβερνήσεις της εκμετάλλευσης επιχείρησαν και επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες για να αμβλύνουν πολυποίκιλα προβλήματα των αστικών τους τάξεων και για την ενίσχυση της εξουσίας τους. Τους χρησιμοποίησαν και τους χρησιμοποιούν για τη δημιουργία μεγαλύτερου εφεδρικού βιομηχανικού στρατού από αυτόν που έχουν ήδη, για τη μείωση των μισθών σύμφωνα με τον νόμο προσφοράς – ζήτησης του εμπορεύματος «εργατική δύναμη» και για την απόκρυψη των πραγματικών αιτίων της ανεργίας και της αυξανόμενης και εντεινόμενης φτώχειας. Τους εμφανίζουν, έντεχνα, σαν αιτία της επιδείνωσης της συνολικής θέσης των εργαζομένων, πράγμα που επίσης συμβάλλει στην ανάπτυξη φασιστικών αντιλήψεων και κινημάτων. Αυτές τις σκοπιμότητες υπηρετούν οι διάφορες μελέτες των διανοουμένων τους σύμφωνα με τις οποίες έχει καθοριστεί ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που θα δεχθεί κάθε καπιταλιστική χώρα. Για τους πλεονάζοντες υπάρχει ο βυθός της θάλασσας που, τώρα πια είναι στην αρμοδιότητα της FRONTEX, η οποία κουβαλήθηκε επίσημα και στη χώρα μας με τον συνηθισμένο, επαίσχυντο τρόπο της δουλικής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο νεοφιλελεύθερος και ο κεϋνσιανικός χώρος έχουν αναλύσει τα ζητήματα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς και προχωρούν σε ενέργειες που είναι σύμφωνες με τα ιδιοτελή τους συμφέροντα. Ο ριζοσπαστικός πολιτικός χώρος δεν επιχείρησε ποτέ μια διακρίβωση των αιτιών αυτών των προβλημάτων και των συνεπειών τους στο προοδευτικό κίνημα με διαλεκτικό - επιστημονικό τρόπο, αλλά αρκείται σε μηχανιστικού - ηθικού τύπου διατυπώσεις και δράσεις που δεν οδηγούν πουθενά και δεν υπόσχονται τίποτα. Ίσως και αυτό πρέπει να αλλάξει.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΠΙΧΤΑΣ.