Η εκρηκτική άνοδος της ζήτησης για πολυτελή ακίνητα στην Ελλάδα, που έφτασε τα 6,11 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2026 [https://www.tanea.gr/2026/07/
Οι περισσότερες επενδύσεις κατευθύνονται στις νησιωτικές, παράκτιες και ορεινές περιοχές, δηλαδή στους τόπους που αποτελούν το σημαντικότερο φυσικό κεφάλαιο της χώρας. Εκεί όπου το τοπίο, η βιοποικιλότητα και η αυθεντικότητα του χώρου αποτελούν το ίδιο το προϊόν, που προσελκύει επενδυτές και αγοραστές. Όμως κάθε νέα βίλα, κάθε τουριστικό συγκρότημα, κάθε ιδιωτική πισίνα και κάθε νέος δρόμος αυξάνει την πίεση στα οικοσυστήματα.
Το πρώτο θύμα είναι το νερό. Σε πολλές περιοχές της χώρας, ιδιαίτερα στα νησιά, οι υδατικοί πόροι βρίσκονται ήδη στα όριά τους. Η κλιματική αλλαγή μειώνει τα διαθέσιμα αποθέματα, ενώ οι ανάγκες αυξάνονται συνεχώς. Πολυτελείς κατοικίες, με μεγάλους κήπους, πισίνες και υψηλές απαιτήσεις κατανάλωσης, δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα, την ώρα που οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να αντιμετωπίσουν τη βλειψυδρία ή να πληρώσουν το κόστος ακριβών έργων αφαλάτωσης και μεταφοράς νερού.
Αλλά δεν είναι μόνο το νερό. Η άναρχη επέκταση της δόμησης κατακερματίζει φυσικά οικοσυστήματα, υποβαθμίζει το τοπίο, αυξάνει την ενεργειακή κατανάλωση και εντείνει την εξάρτηση από νέες υποδομές. Παραλίες, δάση, αμμοθίνες και αγροτικές εκτάσεις μετατρέπονται σταδιακά σε οικόπεδα υψηλής αξίας. Το φυσικό κεφάλαιο της χώρας μετατρέπεται σε χρηματοοικονομικό προϊόν.
Ταυτόχρονα, οι τοπικές κοινωνίες βλέπουν τις τιμές της γης και της κατοικίας να εκτοξεύονται. Οι νέοι δυσκολεύονται να παραμείνουν στον τόπο τους, η πρόσβαση στη στέγη γίνεται ολοένα δυσκολότερη και παραδοσιακοί οικισμοί μετατρέπονται σε εποχικούς προορισμούς υψηλού εισοδήματος. Η ανάπτυξη αυτή δεν κατανέμει ισόρροπα τα οφέλη της· αντίθετα, διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες.
Η Ελλάδα ασφαλώς χρειάζεται επενδύσεις, αλλά χρειάζεται επενδύσεις που να σέβονται τη φέρουσα ικανότητα κάθε περιοχής, τα όρια των φυσικών πόρων και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Δεν μπορεί κάθε όρμος, κάθε βουνοπλαγιά και κάθε μικρό νησί να αντιμετωπίζονται ως διαθέσιμο επενδυτικό οικόπεδο.
Η χώρα διαθέτει ένα μοναδικό φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο. Αν αυτό εξαντληθεί στο όνομα της πρόσκαιρης οικονομικής απόδοσης, η ζημιά θα είναι μη αναστρέψιμη. Η πραγματική ευημερία δεν μετριέται μόνο σε δισεκατομμύρια ευρώ. Μετριέται στην ποιότητα του νερού, στην ακεραιότητα των οικοσυστημάτων, στην προστασία του τοπίου και στη δυνατότητα των επόμενων γενεών να ζήσουν σε έναν τόπο που θα εξακολουθεί να αξίζει να κατοικείται.
Η κοινωνία χρειάζεται λιτή ευημερία και μέτρο. Και η φύση χρειάζεται όρια. Όταν το φυσικό κεφάλαιο μετατρέπεται αποκλειστικά σε επενδυτικό προϊόν, η οικονομία μπορεί να κερδίζει πρόσκαιρα, αλλά η κοινωνία και το περιβάλλον αρχίζουν να χάνουν το μέλλον τους.
Στέφανος Σταμέλλος
https://www.facebook.com/stefa
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου