"Σχετικά με το Πάσχα". Από το βιβλίο του Γεωργιου Κουτσοκλένη "Προλήψεις και Δεισιδαιμονιές της Φωκίδας"

-Δεν τραγουδάμε σε όλη την διάρκεια της Μ. Εβδομάδας....

-Τα κόκκινα αυγά τα βάφουμε μόνο τη Μ. Πέμπτη. Ένα δε από αυτά το βάζουμε στο εικονοστάσι του σπιτιού για να παραμείνει εκεί μέχρι να αντικατασταθεί από το νέο της επόμενης Μ. Πέμπτης.

-Την Μ. Τρίτη οι κουδουνάδες και οι σιδηρουργοί σταματούν τις εργασίες τους από φόβο μη φτιάξουν κανένα .... καρφί που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην σταύρωση του Χριστού.

-Τη Μ. Παρασκευή:

·         Δεν ανάβουμε φωτιά στο σπίτι.

·       Δεν πιάνουμε βελόνα και ούτε καρφώνουμε τίποτα αφού κάρφωσαν τον Χριστό.

·         Λουζόμαστε για να αποφύγουμε τον πονοκέφαλο για όλο τον χρόνο με την προϋπόθεση ότι δεν θα λουσθούμε άλλη παρασκευή.

-Για να μπορέσουμε να «διαβάσουμε» την πλάτη του αρνιού, που θα μας πει τα μελλούμενα, πρέπει αυτό να έχει κοιμηθεί μια τουλάχιστον βραδιά στο σπίτι.

-Γυρίζοντας απ’ την Ανάσταση φροντίζουμε να μην μας σβήσει το κερί με το οποίο θα σταυρώσουμε τρείς φορές το πάνω μέρος της πόρτας.. για το καλό της  χρονιάς.

-Προσέχουμε όταν μεταφέρουμε το αρνί του Πάσχα στη φωτιά και από την φωτιά στο σπίτι να πηγαίνει το κεφάλι μπρόστα.

-Την πρώτη Πεμπτη του Πάσχα δεν απλώνουν οι γυναίκες άσπρα ρούχα για να αποφύγουν το χαλάζι.

-Τις τρείς πρώτες Πέμπτες του Πάσχα δεν μπαίνουν στο αμπέλι για να μην μπει το «κουφό», δηλαδή να μην αρρωστήσουν τα σταφύλια από το κούφωμα, όπως και στη Μεσοπεντηκοστή.

-Της αναλήψεως πρέπει να κατέβουμε στη θάλασσα και να κάνουμε το πρώτο μπάνιο για να φύγουν οι αρρώστιες, να πάρουμε νερό από 40 κύματα για να ραντίσουμε το σπίτι, όπως επίσης και μια «μαλλιαρή» πέτρα για γούρι.

 Από το βιβλίο του Γεωργιου Κουτσοκλένη "Προλήψεις και Δεισιδαιμονιές της Φωκίδας"