Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Θεοφίλου M.D, Student Ph.D Ε.Κ.Π.Α.
Είναι κάποιοι που μου λένε, πως δεν κάνω καλά να ασχολούμαι τόσο με την κοινωνία και τα προβλήματά της, και πως είναι καλό να περιοριστώ στα του «οίκου μου», που όπως υποστηρίζουν έχει πολλά «άπλυτα».
Ξέρετε πάντα αναρωτιόμουν αυτοί που λένε όλα αυτά, πως ακριβώς αυτό-
προσδιορίζονται, ποια υπαρξιακή υπογραφή να έχουν άραγε; Ή αφήνουν κενό σαν τους αναλφάβητους παλαιότερων εποχών, που αντί για υπογραφή έβαζαν σταυρό.
Η υπαρξιακή μας υπογραφή ξέρετε, σχετίζεται άμεσα με τους μεταθανάτιους κυματισμούς αναμνήσεων (κατά Irvin Yalom), που αφήνουμε πίσω μας στους άλλους, όταν θα μετοικίσουμε από αυτόν εδώ τον μάταιο κόσμο τύπου matrix, μέσα στον οποίο ζούμε οι περισσότεροι, καταναγκαστικά λες και είμαστε ισόβιοι θανατοποινίτες.
Κάπου ανάμεσα σε αυτές τις σκέψεις, ξεφύτρωσε και το ερώτημα, για το αν και κατά πόσον γεννιόμαστε χριστιανοί ή γινόμαστε. Στην προσπάθειά μου λοιπόν να αναμετρηθώ με αυτό τον γρίφο και να τον προσεγγίσω απαντητικά, αναστοχάστικα (sic), πως αν γεννιόμασταν χριστιανοί, αυτό θα ήταν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα ή μειονέκτημα κατ’ άλλους, για όλους εκείνους που δεν γεννήθηκαν έτσι. Επίσης το να παραμένουμε χριστιανοί χαμαιλέοντες με πολυχρωματικές δυνατότητες και ελιγμούς, ανάλογα με το περιβάλλον που βρισκόμαστε, δεν μας καθιστά και ιδιαίτερα αξιόπιστους και έγκυρους σαν πρόσωπα.
Η χριστιανική μας ιδιότητα είναι προφανέστατα φαινοτυπική και όχι γονοτυπική, οπότε κάπου εδώ καταρρέουν, τα αφηγήματα του τύπου: έτσι τα βρήκαμε, έτσι τα μάθαμε, έτσι τα ξέρουμε και λοιπά φληναφήματα. Ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά με ευθύνη και ωριμότητα, καλείται να αναμετρηθεί με την πνευματική και ψυχική του ζωή, σε μια εξελικτική ανοδική πορεία αναβάθμισης, ολοκλήρωσης και καθ’ ομοίωσης με τον δημιουργό του.
Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω ούτε γεννιόμαστε χριστιανοί, ούτε κληρονομούμε το χριστιανισμό μέσα από ένα ιδιότυπο DNA, που έχει να κάνει με συμπεριφορικούς εναρμονισμούς σε θρησκευτικά και κοινωνικά δεδομένα, είτε με επιταγές ή επιθυμίες γονέων, συγγενών και φίλων, αλλά πρόκειται καθαρά για ένα αυτοπροσδιορισμό, ως προσωπική βιωματική διαδρομή μεστή εμπειρικών ευκαιριών, που θα μας οδηγήσουν μέσα από τον προσωπικό ξεχωριστό μας μονοπάτι, στην αγκαλιά του Χριστού.
Ο Χριστός ποτέ δεν είχε, δεν έχει και στο μέλλον δεν θα έχει. ανάγκη από οπαδούς, από άβουλες έτερο-προσδιοριζόμενες μάζες, αφού η Αλήθεια τόσο του Ιδίου ως φυσικού προσώπου, όσο και του Ευαγγελίου Του, δεν έχει ουδέποτε μαζικά ποσοτικά χαρακτηριστικά αλλά εξατομικευμένα ποιοτικά.
Η πίστη στο Χριστό και την αλήθεια, επιλέγεται μέσα από την ελεύθερη ανθρώπινη βούληση, και δεν επιβάλλεται με δικανικούς τρόπους, ούτε κληρονομείται αναγκαστικά και αναπόφευκτα διαμέσου DNA.
Στην εποχή που ζούμε, όποιος τολμήσει να το σκάσει για να δραπετεύσει, από τα διάφορα «μαντριά ελέγχου» του νου και της βούλησης, θεωρείται είτε γραφικός, είτε φανατικός και άμεσα ενεργοποιούνται μηχανισμοί απομόνωσης και περιθωριοποίησης του, ως άλλου «λεπρού» παλαιοτέρων εποχών.
Το να ζεις, να μιλάς, να συμπεριφέρεσαι και να σκέπτεσαι με βάση το Ευαγγέλιο και την Ορθόδοξη Χριστιανική Παράδοση, καθιστά κοινωνικό αδίκημα, και ξεκινάει μια διαδικασία κοινωνικού bullying (βιασμό προσωπικότητας), που σταδιακά αν δεν συνετιστείς, εξελίσσεται σε pogrom (βίαιο διωγμό).
Στις Η.Π,Α της παρακμής, ακόμη και σήμερα ξεφεύγουν κάποιες κινηματογραφικές ταινίες1, που καταγράφουν με ευκρίνεια την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, διωγμού των χριστιανών.
Το ζήτημα λόγου χάρη του χωρισμού της εκκλησίας από το κράτος, δεν είναι και τόσο απλοϊκό και εκλαϊκευμένο, όσο επιδιώκουν κάποιοι καλοθελητές να το παρουσιάζουν, με εστίαση στη μισθοδοσία του κλήρου, στο τρόπο διδασκαλίας των θρησκευτικών στα σχολεία, και διάφορες τέτοιες παραπειστικές προσεγγίσεις. Το ζήτημα είναι αλλού, και δεν τολμούν να το ξεστομίσουν στη παρούσα συγκυρία επειδή φοβούνται αντιδράσεις, και το πάνε σιγά-σιγά. Επιδιώκοντας αρχικά ένα από-χριστιανισμό και στη συνέχεια θρησκευτικό συγκρητισμό, που θα μπερδεύει και θα δημιουργεί πνευματικό χάος, στα μυαλά και τις ψυχές των παιδιών μας, στοχεύοντας ευθέως στον από-χριστιανισμό, παιδείας, κοινωνίας, οικογένειας, ως διαχρονικού αξιακού πυλώνα της νεοελληνικής κοινωνίας.
Πριν από μερικά χρόνια, αρχικά πιλοτικά και στη συνέχεια υποχρεωτικά, ξεκίνησε στα ελληνικά δημόσια δημοτικά σχολεία, ένα πρόγραμμα εισόδου ξένων γλωσσών, αρχικά στη Γ΄ Δημοτικού με τα αγγλικά (που στη συνέχεια έγινε στη Α΄ Δημοτικού), και στην Ε΄ Δημοτικού, με την προσθήκη μιας γλώσσας ακόμη, εκείνης ανάμεσα στα γαλλικά ή τα γερμανικά. Αυτή η ευφάνταστη προσπάθεια ανησύχησε πολύ λίγους τότε, μέχρι που άρχισε να διαπιστώνεται η βασική έλλειψη εννοιολογικού, συντακτικού, γραμματικού και ορθογραφικού ιστού στα ελληνόπουλα. Αυτό φυσικά θα εξυπηρετούσε μελλοντικές καταστάσεις, που ήδη «χτύπησαν την πόρτα μας και μπήκαν με το έτσι θέλω μέσα» και έχουν να κάνουν με τα αγγλικά, ως περίπου συν-επίσημης μητρικής γλώσσας των ελληνόπουλων (παράβαλε εποχή αποικιοκρατίας, χώρες κοινοπολιτείας), ως εργαλείου ενδοσχολικής συνεννόησης, με παιδιά από άλλες χώρες, με εμφανή την κοινωνική προβολή και προοπτική αυτού του μοντέλου.
Κάτι αντίστοιχο επιχειρείται σήμερα με την κορυφή του παγόβουνου που λέγεται «εκσυγχρονιστική διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών»2. Με έναν εξίσου ύπουλο τρόπο τύπο «δούρειου ίππου», επιχειρείται η μετατροπή του μαθήματος σε συγκριτική θρησκειολογία, που από την Γ΄ Δημοτικού, θα αποπροσανατολίσει τελείως τα παιδιά, μέσα από το δια-θρησκειακό ακταρμά που διδάσκει, έτσι ώστε όχι μόνο να μην αποκτήσουν χριστιανικό αυτοπροσδιορισμό, αλλά να γυρίσουν τη πλάτη συνολικά, στο υπαρξιακό κεφάλαιο θρησκευτική πίστη.
Αν ως χριστιανοί, όσοι ακόμη έχουμε εναπομείνει, πιστεύουμε πως ο Θεός δεν πέθανε όπως μας λένε οι άθεοι – άθρησκοι αλλά ΖΕΙ, δεν έχουμε να κάνουμε κάτι περισσότερο, από το να το αναδείξουμε και να το αποδείξουμε, μέσα από την καθημερινή ποιότητα της ζωής μας και την εμπειρική μαρτυρία μας, δίπλα στο Χριστό και μέσα στην Εκκλησία Του.
______________________________
1.Ψάξτε, βρείτε και δείτε, την προφητική ταινία που παραπέμπω, δίνοντας εδώ το trailer https://www.youtube.com/watch?
2.Το νέο πρόγραμμα διδασκαλίας των θρησκευτικών, σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δείτε δειγματοληπτικά το νέο περιεχόμενο των προγραμμάτων για διδασκαλία, ξεπερνούν κάθε φαντασία:http://iep.edu.gr/index.php/
ΥΓ. Έχω δεσμευτεί δημόσια, να μην διαλεχuώ ποτέ ξανά με ανώνυμους, οπότε πολύχρωμα troll συνεχίστε ακάθεκτα… τον α-νοηματικό μονόλογό σας.
God's Not Dead 2 Official Trailer
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου