ΔΕΛΦΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ. ΜΕΡΟΣ Α΄ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ

Στον πόλεμο που γίνεται για την οικονομική ανάπτυξη ή μη της περιοχής των Δελφών, εξέχουσα θέση έχει η κρουαζιέρα. Αυτός ο τύπος τουρισμού δεν ανακαλύφθηκε χθες. Η δραστηριότητα αυτή είναι παλιά όσο και ο ανθρώπινος τουρισμός και η προηγούμενη περίοδο άνθησης ήταν όταν στην παγκόσμια διαφημιστική καμπάνια των τότε πολυεθνικών εταιριών κρουαζιέρας περιελήφθη και το γύρισμα και η παγκόσμια προώθηση της ευχάριστης και επιτυχημένης διεθνούς τηλεοπτικής σειράς «το Πλοίο της Αγάπης (Love Boat)». Δεκαετίες μετά (που δεν την πολύσυζητούσαμε) η δραστηριότητα αυτή αναπτύσσεται εκ νέου παγκόσμια για τους δικούς της λόγους και στην περιοχή της Ελλάδας για τοπικούς λόγους ακόμη περισσότερο. Για όσους έχουν σχέση με την αγορά και έχουν την στοιχειώδη αντίληψη του πώς λειτουργεί, γνωρίζουν ότι αυτή η δραστηριότητα θα κάνει τα επόμενα χρόνια μία μεγάλη άνοδο και σε βάθος π.χ. δεκαετίας, θα σταθεροποιηθεί πάλι σε κάποιο νέο επίπεδο και στη θέση της η νέα μόδα θα είναι μία παρόμοια διαδρομή σε κάποιο άλλο είδος τουρισμού. Η σημερινή είναι η εποχή της έξαρσης της κρουαζιέρας στη θάλασσα και στον χερσαίο τουρισμό η επιστροφή των μεγάλων συγκροτημάτων. Για ακαδημαϊκούς λόγους να θυμίσουμε ότι και τα μεγάλα συγκροτήματα προϋπήρχαν και στην Ελλάδα η προηγούμενη έξαρση ήταν πάλι την δεκαετία του 80 όπου στην Ελλάδα υπήρξε επιθετική ανάπτυξη και προβολή των μονάδων της γνωστής αλυσίδας Mediterranean Club (όπου έγινε δεκτή η κατασκευή τέτοιων συγκροτημάτων). Όσοι όμως είναι μικροί σε ηλικία, όσοι τότε έτυχε να μην έχουν καμία σχέση ή επαφή με την τουριστική αγορά και φυσικά όσοι ότι και να δούν ότι και να ζήσουν δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουν, ξαφνικά ανακαλύπτουν τα μεγάλα Club ή την κρουαζιέρα και έχουν να λένε για την έκπληξή τους.

 

Η πιο απλή ανάγνωση των γεγονότων είναι η εξής. Όλα τα είδη τουρισμού υπήρχαν υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα. Οι καταναλωτές μοιράζονται σε όλα τα είδη όλες τις εποχές. Στιγμιαία, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι τα μερίδια στην αγορά είναι μοιρασμένα ανά είδος και υπάρχει ισορροπία. Όταν όμως σε ένα είδος μία πολυεθνική αποφασίσει να κάνει επιθετική διαφήμιση, επειδή οι άλλες του ίδιου είδους κινδυνεύουν να χάσουν άμεσα μερίδιο της αγοράς αντεπιτίθεται με αποτέλεσμα τα χρόνια που θα ακολουθήσουν να υπάρχει μία αύξηση επενδύσεων και προβολής του συγκεκριμένου είδους. Στα μάτια όλων των απλών πολιτών – υποψήφιων πελατών, αυτό μοιάζει με την προαναφερόμενη έξαρση του είδους αυτού.
 

 

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η κρουαζιέρα στην Μεσόγειο έχει κυρίαρχη θέση. Ο κυριότερος λόγος είναι ότι στην Μεσόγειο και κύρια στην ανατολική πλευρά, εκτός από το ότι δεν είναι ανοιχτός εκτεθειμένος ωκεανός, υπάρχουν πολλά λιμάνια που βρίσκονται εκεί για χιλιάδες χρόνια και έχουν αναδειχθεί σε αυτά τα ανάλογα μνημεία, μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι κ.λ.π.. Στα κορυφαία λιμάνια της αρχαιότητας ανήκε και αυτό των Δελφών το οποίο ήταν και από τα πρώτα που ανάπτυξαν τουρισμό στην νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Στις προαναφερόμενες ευνοϊκές συνθήκες προστέθηκε τελευταία και μία ακόμα, καθοριστική για όλα τα Ελληνικά λιμάνια. Σε πάνω από την μισή ακτογραμμή της ανατολικής Μεσογείου, τα λιμάνια ανήκουν σε χώρες που είναι δυστυχώς σε εμπόλεμες ή παρόμοιες έκρυθμες και επικίνδυνες καταστάσεις οι οποίες θα κρατήσουν για πολλά ακόμα χρόνια. Από το άλλο μισό της ακτογραμμής το μεγαλύτερο μέρος ανήκει στην Ελλάδα. Το πρόβλημα στα λιμάνια της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής θα κρατήσει για πολλά χρόνια και όσο άσχημο και να είναι αυτό από ανθρωπιστικής άποψης, όποιος κάνει σχεδιασμό πάνω σε παραγωγικές δραστηριότητες που επηρεάζονται από αυτές τις περιοχές δεν μπορεί να μην λάβει υπ’ όψη την πραγματικότητα. Οι αναταραχές σε αυτές τις περιοχές με πρόσφατα πρωτεία στην Συρία έχουν ήδη επηρεάσει τον κλάδο της κρουαζιέρας. Τον έχουν ήδη στρέψει στην ανάδειξη λιμανιών της δυτικής Μεσογείου που παλιότερα δεν παρουσίαζαν καμία κίνηση και έχει φανερά αυξηθεί το ενδιαφέρον για κάθε Ελληνικό λιμάνι που ανακοινώνει ότι επιθυμεί να δεχτεί κρουαζιερόπλοια. 

 

Το σοβαρότατο ερώτημα που προκύπτει τώρα για την επιβίωση της οικονομίας του Δήμου Δελφών, είναι τι μπορεί να προσδοκά ένα λιμάνι σαν των Δελφών από την κρουαζιέρα; Και το «επιβίωση» είναι τρόπος του λέγειν. Η Ελλάδα έχει χωριστεί ήδη σε δύο «Ελλάδες». Την τουριστική και την άλλη. Η άλλη είναι αυτή που ζούμε σήμερα στο Δήμο Δελφών με την κατάντια που έρχεται μέρα με την μέρα. Στην τουριστική Ελλάδα, η οικονομία αναπτύσσεται συνεχώς μετά το 2010. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν πια τους υπόλοιπους Έλληνες. Το χάσμα είναι ήδη πολύ μεγάλο. Προβλήματα έχουν όπως κάθε ανθρώπινη τοπική οικονομία αλλά αυτά δεν αφορούν το αν τα λεφτά φτάνουν για φόρους και χαράτσια. Αφορούν πώς θα αποταμιεύσουν ακόμα περισσότερα και τι επεκτάσεις θα κάνει ο κάθε επαγγελματίας. Γι’ αυτό και όλο και περισσότερες περιοχές της Ελλάδας οργανώνονται ακόμα και εκ του μηδενός πάνω στην ανάπτυξη τουρισμού και όλες έχουν θετικά αποτελέσματα. Το σύνολο της Ελληνικής επικράτειας άλλωστε είναι πολύ μικρό για την παγκόσμια αγορά. Έτσι το όριο «επιβίωση» σε αυτό τον κλάδο δεν υπάρχει στην πραγματικότητα όπως δεν υπάρχει εννοιολογικά το «λίγο πεθαμένος». Η τουριστική δραστηριότητα αφορά ένα τρένο οικονομικής ανάπτυξης που αν το πάρεις πάς όπου , όσο θες και συμπαρασύρει αυτόματα και πολλούς άλλους κλάδους της οικονομίας.

Επειδή είναι σίγουρο ότι κάποιοι σεσημασμένοι θα προστρέξουν να απαξιώσουν και να διαψεύσουν τα της Τουριστικής Ελλάδας (θίγονται συμφέροντα στην περιοχή των Δελφών από τον τουρισμό), καλό θα είναι να το ξανασκεφτούν γιατί θα εκτεθούν. Η πείνα έχει έρθει. Όλοι είμαστε «ψυλλιασμένοι» και ο καθένας πια μπορεί να μπει στο αυτοκίνητό του και να πάει να δει μόνος του. Ακόμα και τώρα Οκτώβριο στα κεντρικότερα μέρη η τουριστική σεζόν δεν έχει τελειώσει και όλοι ακούσαμε πέρυσι το χειμώνα ότι τα λιμάνια της Κρήτης άρχισαν σεζόν το 2013 από τον Ιανουάριο. Και όποιος δεν μπορεί να πάει γιατί ξέμεινε από λεφτά για βενζίνα, μπορεί να πάρει τηλέφωνο έναν γνωστό του σε ένα καθαρά τουριστικό μέρος της Ελλάδας και να ρωτήσει.

 

(συνεχίζεται)